bio Ratza czyli historia obłędnego sukcesu

Bio 1:

Łukasz Ratz - ur. 29.06.1982. mieszka w Błoniu (nie w Błoniach lub na Błoniach) koło Warszawy...
W wieku 12 lat postanowił zostać rysownikiem ponieważ z łatwością można było zauważyc, że jedyne, co naprawdę dobrze mu wychodzi to rysowanie i bujanie w obłokach, myślenie o różowych melonach itp. Po ukończeniu błońskiej podstawówki dostał się do liceum plastycznego w Warszawie. Edukacja w zakresie sztuk plastycznych dla zapatrzonego na wszelkiej maści awangardzistów i outsiderów Ratza polegała głównie na rysowaniu, paleniu i piciu w towarzystwie radośnie filozofujących, psychopatycznych jak on sam przyjaciół (wybaczcie - to tylko taka paranoidalna wizja na potrzeby tego gównianego bio. Napisałem to zdanie w czasie kiedy nie rozumiałem jeszcze dobrze różnicy między psychopatą a psychotykiem a to w sumie dokładne przeciwieństwa). W 2000 roku po raz pierwszy trafił do szpitala psychiatrycznego by po krótkiej wizytacji w charakterze zagubionego pacjenta stwierdzić, że jednak nie jest na tyle zagubiony by spędzić w tym pierdolniku więcej czasu niż 2 tygodnie. Diagnoza - schizofrenia paranoidalna - stała się główną inspiracją dla jego radosnej tworczości. Po powrocie do szkoły Ratz świadomie komponował  świadectwa tak by pojawiały się na nich głównie oceny mierne - to był najdłuższy i najbardziej spektakularny peformence w historii twórczości Ratza - spektakularnie oblał też maturę z historii w 2002 roku, potem jeszcze raz w 2003 by na koniec pogodzić się z koniecznością uczłowieczenia i zaliczyć ten banalny egzamin na ocenę dobrą. Z liceum pamięta głównie dostojnego czarodzieja, charyzmatycznego profesora Jerzego Mierzwiaka, który motywował go do twórczych działań, nieprzespane noce spędzone przed sztaluga oraz nieprzespane noce spędzone z piwem w ręku gdzieś tam... Potem (2004) dostał się na wydział grafiki na Najwyższej Akademii Najpiękniejszych Sztuk w Warszawie by po roku przkonać się, że egzaminy z historii sztuki są tak samo śmiertelnie, do porzygu wręcz nudne, bardziej nawet niż egzaminy maturalne, co sprowokowało go do ponownego performatywnego oblania. Po tej krótkiej przygodzie z akademią dogłębnie przekonał się, że edukacja artystyczna jest absolutnie zbędna i że jedyne dlaczego warto spędzać czas na uczelni artystycznej jest towarzystwo pięknych koleżanek. Po zrzuceniu kajdan uczelnianych, po odrzuceniu wojskowego porządku, zaliczeń głupawych przedmiotów, pustych dyskusji o tym co nanizał na papierku, odcięciu się od towarzystw, krępujących zależności personalnych, po odrzuceniu roli pouczanego, poniżanego pupila mógł w końcu Ratz skupić się na dogłębnym analizowaniu swojej psychotycznej wyobraźni. Przez jakiś czas próbował zaczepić się w firmach reklamowych, sprzedać się, skomercjalizować swój brak talentu, jednak niespokojny umysł nie pozwalał mu skoncentrować się na ładnym prezentowaniu braku wyobraźni płytkich klientów. W 2009 ponownie wizytuje Instytut Psychiatrii i Neurologii na Sobieskiego w Warszawie i ponownie przekonuje się, że to nie jego bajka, nie to towarzystwo, ludzie jacyś tacy niemrawi, smutni, wystraszeni, bez poczucia humoru... Od tamtej pory coraz bardziej rozbudowuje świat urojony w żartobliwie nadrealnym klimacie. Dysponuje dużą ilością wolnego czasu dzięki permanentnemu bezrobociu i dzięki rencie dla wariatów.  Nazwał się, mianował się, stał się - Nagim Królem Urojonego Królestwa - rządzi łagodnie powołując do życia coraz więcej wirtualnych istnień, które tak po ludzku, muszą zadowolić się tym, że sensem ich istnienia jest ich istnienie. Od 2006 roku skrupulatnie dokumentuje swoją twórczość publikując wszystkie wykonane przez siebie rysunki w sieci. Daje kompulsywnie upust swojej maniackiej naturze tworząc blogi rysunkowe trwające po kilka miesięcy, codziennie umieszczając na ratz.pl co najmniej jeden rysunek. W przerwach od rysowania oddaje się hobbystycznie lekturom o neuroscience, filozofii umysłu, filozofii wschodu oraz uprawia sport - czynne oglądanie pornografii. Od czasu do czasu kiedy weźmie na litość jakiegoś galernika udaje mu się pokazać swój urojony świat publiczności. Poza tym jest przekonany, że nie istnieje i że to bio to jakaś zupełnie absurdalna mitologia. Obecnie nie pijący i nie palący kawaler z własnym kwadratem. Jeśli doczytałeś do końca - nie przejmuj się - życie Ratza się jeszcze nie skończyło. Peace.

Motto Ratza:
Myśleć możesz wszystko lub "Anything goes"...



Bio 2:

Ratz: rocznik 1982, jego edukacja jest tak mało istotna, że mówi o sobie samouk. Rysownik zajmujący się precyzyjnym konstruowaniem swojego urojonego świata. Mówi, że uprawia schizo-pop lub żartobliwy nadrealizm i że jest Nagim Królem Urojonego Królewstwa. Jego twórczość wyzbyta jest głębszych treści, to schizofreniczny konkretyzm, czyste abstrakcyjne formy, biologiczno-mechaniczne, transparentne nie-wiadomo-co. Hasło -Anything goes - to jego motto. Woli żeby było ciekawie aniżeli ładnie. Tworzy również instalacje, obiekty przypominające zwyczajne śmieci a w chwilach wyciszonej paronoi uprawia performence i robi video-arty. Niezrzeszony, socjopata nie lubiący grupowych inicjatyw - anarchistycznie łamie swoją zasadę i czyni wyjątek dla buh buha skuszony tymi niebotycznymi kwotami, które wartkim strumieniem spływać będą teraz na jego konto. Mieszka w Błoniu niedaleko Warszawy. Zainteresowany neuroscience i zen, lubi melony.



Bio 3:

Łukasz Ratz (ur.1982) rysownik, niezależny artysta uprawiający, jak to sam określa żartobliwy nadrealizm, kulfonizm, schizopop lub reprezentacjonizm.
    W swoim dorobku ma ponad dwa tysiące rysunków, kilka instalacji, krótkie teksty teoretyczne, opowiadania i wiersze, z czego większość publikuje na stronie www.ratz.pl. Jako grawitujący w stronę punkowych, anarchistycznych klimatów, utożsamiający się z hasłem "anything goes" twórca nadał sobie tytuł Nagi Król Urojonego Królestwa będący w istocie ironią, parodią wszelkich tytułów i odznaczeń. Inspiruje się głównie nauką, którą uznaje za jedyne wiarygodne źródło wiedzy o tym, co nas otacza, tradycjami duchowymi takimi jak buddyzm zen czy adwajtawedanta, choć jest zdeklarowanym ateistą, oraz sztuką art brut, sztuką tzw. umysłowo chorych, którą uważa za równie istotną, co zjawiska sztuki tzw. profesjonalnej.
    Wyróżniony udziałem w zbiorowych wystawach takich jak: "Podróż Wokół Czaszki" w Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie (2010r., kuratorzy: Ewa Gorządek, Stach Szabłowski), "White Cubes/Black Holes" w Galerii AS w Krakowie (2011r., kurator: Kuba Woynarowski) oraz innymi mniejszymi wystawami w takich miejscach jak galeria Zoya, InfoGaleria, galeria Schody, klubokawiarnia OSIR. W 2013r. został bohaterem filmu dokumentalnego pt. "Psychol" autorstwa Aleksandry Panisko znanej m.in. ze współtworzenia ze Zbigniewem Liberą "Przewodnika po sztuce" na potrzeby TVP Kultura (film można obejrzeć na stronie youtube.com). Współpracuje z firmą Buh Buh. Jego rysunki posłużyły jako wzory na koszulki, które można kupić w sklepie internetowym na stronie bubuh.pl.
   Tkanie Tkanek to wystawa składająca się z kilkunastu wybranych prac z lat 2002 2010. Poza całkowicie swobodną ekspresją i czysto formalnymi zabawami znajdują się w nich symboliczne odniesienia do transhumanizmu i są one medytacją nad epistemologią, trudną konfrontacją człowieka ze złożonością zjawisk, jego próbą przekroczenia swoich poznawczych i fizycznych ograniczeń. Obszerniejszy, bardziej szczegółowy tekst dotyczcy tej wystawy pt. Tkanie Tkanek można przeczytać na www.ratz.pl.



Bio 4:

Łukasz Ratz (ur.1982) rysownik, niezależny artysta uprawiający, jak to sam określa żartobliwy nadrealizm, kulfonizm, schizopop lub reprezentacjonizm. W swoim dorobku ma ponad dwa tysiące rysunków, kilka instalacji, krótkie teksty teoretyczne, opowiadania i wiersze, z czego większość publikuje na stronie www.ratz.pl. Jako grawitujący w stronę punkowych, anarchistycznych klimatów, utożsamiający się z hasłem "anything goes" twórca nadał sobie tytuł Nagi Król Urojonego Królestwa będący w istocie ironią, parodią wszelkich tytułów i odznaczeń. Inspiruje się głównie nauką, którą uznaje za jedyne wiarygodne źródło wiedzy o tym, co nas otacza, tradycjami duchowymi takimi jak buddyzm zen czy adwajtawedanta, choć jest zdeklarowanym ateistą, oraz sztuką art brut, sztuką tzw. umysłowo chorych, którą uważa za równie istotną, co zjawiska sztuki tzw. profesjonalnej.

Wyróżniony udziałem w zbiorowych wystawach takich jak: "Podróż Wokół Czaszki" w Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie (2010r., kuratorzy: Ewa Gorządek, Stach Szabłowski), "White Cubes/Black Holes" w Galerii AS w Krakowie (2011r., kurator: Kuba Woynarowski) oraz innymi mniejszymi wystawami w takich miejscach jak galeria Schody (2006), InfoGaleria (2007), galeria Zoya (2009), klubokawiarnia OSIR (2010), klubokawiarnia PareOsob (2015). W 2013r. został bohaterem filmu dokumentalnego pt. "Psychol" autorstwa Aleksandry Panisko znanej m.in. ze współtworzenia ze Zbigniewem Liberą "Przewodnika po sztuce" na potrzeby TVP Kultura (film można obejrzeć na stronie youtube.com). Współpracuje z firmą Buh Buh. Jego rysunki posłużyły jako wzory na koszulki, które można kupić w sklepie internetowym na stronie bubuh.pl.

Twórczość Ratza jest wielowątkowa i nie daje się sprowadzić jedynie do imaginacyjnych rysunków i obiektów. Dziełem samym w sobie jest strona www.ratz.pl (lub lukeratz.com), która w założeniu ma być możliwie najobszerniejszą dokumentacją jego twórczości. Dokumentacja jest wynikiem przekonania, że umysł i kreatywność są algorytmizowalne, że heurystyki, gramatyki, modele, algorytmy, sposoby myślenia, którymi posługuje się artysta mogą być kopiowane, odtwarzane. Oczywiście odległa jest wizja precyzyjnej kopii umysłu ­ chodzi tu raczej o uproszczony model. Wynika to z głębokiego zainteresowania neuroscience, twardym problemem neuronauk ­ czym jest świadomość i teoretycznymi rozważaniami nad sztuczną inteligencją. Ratz ma nadzieję, że konsekwencją prowadzenia tak obszernej dokumentacji może być w przyszłości np stworzenie programu, który odpowiadałby na pytania podobnie jak Ratz lub programu, który generuje zupełnie nowe i oryginalne obiekty 3d, które przypominają te z jego rysunków ­ choć to o wiele bardziej odległa perspektywa. Autor zainteresowany jest samym procesem kreacji ­ dopiero dokumentacja wszystkich kroków, błędów i pomyłek, które doprowadzają do ostatecznego rezultatu może pokazać jak ten proces przebiega naprawdę.
Wiąże się to z hasłem ­ demitologizacji. Ratz jest przekonany, że integralną częścią twórczości było/jest zwykle ­ udawanie, pozowanie, stwarzanie pozorów, które w efekcie nie odsłania procesów, które doprowadzają do powstania dzieła. Stąd kompulsywne demitologizowanie, pokazywanie najdrobniejszych, najmniej istotnych z punktu widzenia widza szukającego estetycznych uniesień, szkiców czy facebookowych wypowiedzi, najbardziej żenujących wierszy czy opowiadań z czasów liceum. Ważna staje się tu chronologia by zrozumieć proces ewolucyjnych zmian.
Wiąże się to również z coming outem, którego Ratz dokonał w filmie "psychol" w którym przyznał, że jest schizofrenikiem paranoidalnym. W tym kontekście cała ta dokumentacja staje się dokumentem psychiatrycznym, mówiącym o tym czym jest choroba umysłowa lub czym jest psychiatria, jak trudna jest diagnostyka i jednoznaczne postawienie granicy między normalnym a patologicznym. Same rysunki zawierają odniesienia do transhumanizmu i filozofii nauki ­ jednak żeby lepiej zrozumieć jego postawę dobrze odesłać do jego tekstów teoretycznych ­ "krótki futurologiczny szkic o reprezentacjoniźmie" ­2014 (http://ratz.pl/reprezentacjonizm.html), "tkanie tkanek" (http://ratz.pl/tkanki.html) lub do wywiadów, których udzielił kilku znajomym (http://ratz.pl/FAQ.html)



Więcej w postaci krótkiego dokumentu nakręconego w 2012r. przez Aleksandrę Panisko:





Prezentacja konkursowa w ramach projektu Kurator Libera, Wrocław, 2012 rok:







Wystawy i inne:

2001 - "Inkarnacje Narcyza czy reifikacja zespołu paranoidalnego?" - indywidualna wystawa w Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych (www.zpsp.smocza.edu.pl).

• 
2.07.2004 - "Konstruowanie przestrzeni" (lukeratz.com/performance.html) - akcja na polu w Bieniewicach.

2004 - Wystawa w Cinema Bejzment Community (www.facebook.com/Bejzment). Nosiła tytuł - "Sztuka zdegenerowana". Jedno z najbardziej sensownych przedsięwzięć - duża wystawa rysunku - kilka istotnych rysunków pokazanych w zapyziałej piwnicy nieistniejącego już kina "Bajka" w Błoniu. Najlepsza moja wystawa jak zwykle wtedy na spółę z Batrkiem Łukasiewiczem.

• 2005 - Performance "Władza publiczna" (lukeratz.com/performance.html) w kinie "bajka" w Błoniu.

16.12.2005 - Performance "Nirwana w groszkach" (lukeratz.coml/performance.html) – Klub „Eufemia”, w przerwie koncertu zespołu Noisegarden.

27.01.2006 - Wystawa w galerii Schody (galeriaschody.pl) wraz z grupą 301105 - wystawiam kilka instalacji - moim zdaniem wystawa genialna, choć obejrzała ją garstka osób...

• 06.2006 - Stworzenie (de)mitologizującej strony www.ratz.pl, która jest dokumentacją moich działań...

• 04.08.2006 - Performance na Chłodnej 25 w drużynie z Barkiem Łukasiewiczem i Piotrem Masiarzem.

• 
28.09 - 2.10.2006 - Niepozorna "Czarna skrzynka" (lukeratz.com/performance.html) na festiwalu "Różnice" (swidzinski.art.pl/roznice.html).

• Wystawa w ramach Targów Młodej Sztuki MOST - uczestnicy zostali wyłonieni drogą konkursu - moje prace wisiały w InfoGalerii na Pradze w dniach 10-21.12.2007.

• 24.07.08 Stworzenie PROCESÓW - procesy.socjum.pl - był to portal społecznościowy mający na celu zrzeszenie artystów działających niezależnie, poza maintsreamem, poza instytucjami zajmującymi się sztuką. Miał umożliwić swobodną wymianę myśli, służyć promocji działalności uczestniczących artystów oraz informować o działalności współczesnych artystów i naukowców. Logo strony było zmienne i uaktualniane było kiedy któryś z artystów zaproponował swój projekt. Dyskusje na forum orbitowały wokół - transhumanizmu, nowych mediów, nowych technologii, nauki, filozofii i sztuki. Uczestnicy forum mieli również wydawać zina, w którym każdy artysta redaguje jedną stronę finansując jednocześnie jej powielenie. Podstawową jego cechą miał być brak cenzury i całkowita wolność w redagowaniu swojej części zina. Nikt nie miał prawa ingerować w treść strony redagowanej przez artystę. Zin miał być rozprowadzany po miejscach związanych z kulturą. Niestety kreator społeczności - socjum.pl - padł w 2012.

• 16.05.09 - 31.05.09 - W galerii Zoya zaprezentowałem kilka prac w towrzystwie Oskara Chmioły i Bartka Rozumskiego z grupy WYSPA oraz innych zaproszonych do wystawy.

• 17.10.09 - Wystawa na podwórku przy Emili Plater 13 - w drużynie: Chełchowski, Chojecki, Gregorek, Ratz, Turczyński. Zaprezentowałem instalacje pt. "Fafik też zaprogramowany jest na chcenie a żywi się ludźmi".

• 29.04.10 - 29.05.10 - Ratz w OSIR. Kilka potencjalnych tytułów tej wystawy: nikt | liczenie oddechów | natural born psychopath | świętość | projekty | ja-mięso | metabolizm | dziwność | osobliwość | szary | kod | biały karton | nieaktualne modele | prosta złożoność | generowanie różnorodności | pryzmat matryc | krzywienie pustki | rozwiązanie przestrzeni | faza wyniku | procesy zmiennokształtne | globlony i inne twory | po znajomości | anty mainstream | sweet delusion | schizo-pop | nie rysunki | wesoły niebyt | istnienie podprogowe | k | don't play

• 22.06 – 01.08.2010 - PODRÓŻ WOKÓŁ CZASZKI
(csw.art.pl/index.php?action=wydarzenie&id=230&lang=) w Centrum Sztuki Współczesnej - Artyści: Wojciech Bąkowski, Dorota Buczkowska, Norman Leto, Róża Litwa, Łukasz Ratz, Konrad Smoleński. Kuratorzy: Ewa Gorządek, Stach Szabłowski.

• 22.05 - 21.06.2011 - WHITE CUBES / BLACK HOLES w Galeria AS (Art Space) / ul. Św. Marka 22 / Kraków  - Artyści: Łukasz Belcarski, Paweł FRM Borkowski, Justyna Gryglewicz, Damian Nowak, Otecki, Bogna Otto-Węgrzyn, Agnieszka Piksa, Łukasz Ratz, Wilhelm Sasnal, Sławomir Shuty, Maciej Sieńczyk, Victor Soma, Mikołaj Tkacz, Aleksandra Waliszewska, Kuba Woynarowski. Kurator: Kuba Woynarowski.

• 18.04 - 7.05.2015 - TKANIE TKANEK - indywidualna wystawa w kawiarni Parę Osób w Warszawie. Kilkanaście rysunków z lat 2002-2010. Krótki tekst o tej wystawie - Tkanie Tkanek.

• 06.01.2017 - BIENNALE DE LA BICHE - prawdopodobnie najmniejsze biennale na świecie, którego pomysłodawcami są Maess (maess.eu) i Alex Urso - biennaledelabiche.org - Artyści: Karolina Bielawska (PL), Norbert Delman (PL), Michal Frydrych (PL), Styrmir Örn Guðmundsson (ICE), Maess (PL), Ryts Monet (ITA), Jeremie Paul (FR), Lukasz Ratz (PL), Lapo Simeoni (ITA), Saku Soukka (FIN), Aleksandra Urban (PL), Yaelle Wisznicki Levi (USA/PL), Alex Urso (ITA), Zuza Ziółkowska-Hercberg (PL).




Łukasz Ratz
Błonie 05-870, ul. Sochaczewska 21/21
tel: 504 113 110
e–mail: ratz.ratz.ratz(at)gmail(dot)com





A to jest mój mózg: http://www.lukeratz.com/ratz_brain.html



my brain

designed by Ratz